nomada

image

Ekipa

tu tu tu ;-)

764

Awards Won

1664

Happy Customers

2964

Projects Done

1564

Photos Made

ABC

ABC

ABC

ABC

ABCa

ABC

ABC

ABC

ABC

ABC

ABC

ABC

ABC

ABC

Warsztaty w SP3

Wspaniały czas. Dziękujemy uczniom klasy III oraz Pani Karolinie Gaweł za zaproszenie!












Warsztaty w III klasie

Grupa edukacyjna Nomada z wizytą w Szkole Podstawowej nr 3 w Olsztynie.


Poznajmy się! Ja, Ty, my oraz OneNote

Choć wśród wymienionych celów jest praca z OneNote... to nie technologia jest tu na pierwszym miejscu. Najważniejszy jest człowiek. To kim jesteśmy. Jakie są nasze mocne i słabe strony. Poznanie narzędzia jest tłem. Aktywnością transparentną, podrzędną samopoznaniu ucznia. 

Projekt ma otwartą formułę i daje przestrzeń do rozmaitych aranżacji. W kilku punktach podane zostały propozycje rozwijania działań np.: o język i mechanizmy reklamy, o prawo autorskie, zasady działania otwartych zasobów i platform. Scenariusz obejmuje cykl zajęć interdyscyplinarnych, choć osadzonych w szeroko rozumianych działaniach na rzecz pogłębiania kompetencji cyfrowych.

Wszystko w finale prowadzi do tego, by uczniowie, opracowując swój profil... zerkali na siebie z coraz szerszej perspektywy:
- ja, jako jednostka,
- ja, jako autor,
- ja, jako twórca...
i ostatecznie:
- ja, jako członek zespołu.

Poznanie siebie jest krokiem poprzedzającym poznanie siebie nawzajem. Otwartość propozycji zachęca do powracania, korygowania i rozwijania projektów.
Materiał link

Plany i refleksje

Po raz drugi uczestniczymy w programie Trudny temat - weź to na warsztat. Mamy nieco więcej doświadczenia niż pół roku temu... choć wciąż wiele w nas pytań i poszukiwań.

Mając już zeszłoroczne doświadczenia w organizacji akcji #dodaj1, sprawnie ruszyliśmy z przygotowaniem tegorocznych działań. Podczas poniedziałkowego spotkania zespołu ustaliliśmy najważniejsze rzeczy:
  • chcemy kontynuować akcję #dodaj1;
  • planujemy rozmawiać o formach wspierania dzieci z domów dziecka, m.in. poprzez formę "rodzina zaprzyjaźniona";
  • wiemy, że jednorazowy happening to za mało;
  • chcemy ponownie zorganizować akcję w przestrzeni miejskiej, ale musimy poczekać do wiosny oraz... wybrać jednak inny termin niż 01.06... aby nikt nie miał wątpliwości, że to warsztaty nie tylko dla dzieci ;-)
  • chcielibyśmy rozszerzyć nasze działania, ponieważ naszym celem jest rozmowa o tym, że...

    każde dziecko powinno mieć kogoś bliskiego, kogoś dla siebie ważnego... 

W tym semestrze chcielibyśmy rozwinąć swoje umiejętności w zakresie skutecznych rozmów na trudne tematy z różnymi grupami. Jak rozmawiać o samotności dzieci z dorosłymi? A jak z dziećmi? To przecież wcale nie jest takie proste jakby się mogło wydawać. Trzeba być delikatnym, wrażliwym., wykazać się empatią i uważnością.

W związku z zeszłoroczną akcją zostaliśmy zaproszeni przed uczniów klasy III do odwiedzin olsztyńskiej szkoły podstawowej. Dzieci razem ze swoją wychowawczynią, Karoliną Gaweł, śledziły działania naszego zespołu podczas wiosennych przygotowań do czerwcowej akcji. Jak rozmawiać z dziećmi o akcji #dodaj1? Jak opowiadać o potrzebach dzieci z domów dziecka? Zastanawialiśmy się nad tym... i kilkoma innymi kwestiami.

Ostatecznie wymyśliliśmy plan warsztatów... ale o tym w kolejnym wpisie.


Powakacyjne zebranie


Podczas wakacji odpoczywaliśmy... Nabraliśmy energii oraz wpadliśmy na kilka nowych pomysłów.

A ponieważ zakwalifikowaliśmy się do programu Trudny temat: weź to na warsztat, postanowiliśmy zacząć pomysły... wcielać w życie.

Matematyczne rozgrywki

Rozpoczynając nowy rok szkolny, wracam do wydarzeń, które miały miejsce jeszcze przed wakacjami. Mam nadzieję, że taki “krok w przeszłość” będzie inspiracją do interesujących działań w przyszłości. Przedstawiony zarys aktywności dotyczy zajęć z matematyki, ale uniwersalna konstrukcja umożliwia wykorzystanie mechaniki na dowolnym przedmiocie oraz na zajęciach międzyprzedmiotowych. Zapraszam do sprawdzenia, w jaki sposób studenci matematyki postanowili poradzić sobie z wyzwaniem, polegającym na przygotowaniu cyklu zajęć, tak aby połączyć świetną zabawę z efektywną i intensywną pracą. 


Pierwsze z ośmiu spotkań, to poznanie się uczestników zajęć z prowadzącymi oraz zainaugurowanie całego cyklu. Tego dnia uczniów czekała prawdziwa wyprawa do nieznanej krainy. Za sprawą kilku rekwizytów, nastrojowej muzyki oraz poprzez przyciemnienie pomieszczenia, zwykła sala lekcyjna zamieniła się w karczmę. Narrator odczytując kolejne akapity fabuły, wprowadził na scenę uczestników, nadając im odpowiednie role. Tak oto w grze pojawili się przewodnicy: Mag, Tropiciel, Wojownik, Kapłanka oraz Mnich, którzy zapytali uczniów o ich gotowość do ratowania świata.
 

Czy jesteście odważni na tyle, by wyruszyć w podróż i pomóc uratować świat przed Kikimorą? 

Oczywiście, w atmosferze magii i czekającej przygody, wszyscy uczniowie zgłosili chęć udziału w wyprawie. Nastąpił podział grupy na zespoły, odegrany jako wybieranie pomocników (uczniów) przez przewodników (studentów). Biorąc pod uwagę duże zróżnicowanie wieku uczniów (7-14 lat), ten etap był niezbędny, aby w kolejnej części rozgrywki każdy zespół mógł pracować nad materiałem o odpowiednim poziomie trudności. Zatem uczniowie pozostali w atmosferze przygody, choć dorośli świadomie zastosowali klucz doboru dotyczący poziomu umiejętności z zakresu matematyki. Co istotniejsze, podział ten był elastyczny, uwzględniając kwestie panujących między uczniami relacji. To dlatego dzieci łączone były nie tylko ze względu na etap edukacyjny, ale z ujęciem perspektywy współpracy członków zespołu oraz elementów tutoringu rówieśniczego.




 Gracze poruszali się po przestrzeni budynku, prowadzeni słowami fabuły przygotowanej tak, aby dzieci miały poczucie posiadanego wpływu na kształt rozgrywki, co było uznane za “najważniejsze”. To dzieci podejmują decyzję, jak gra będzie przebiegać. Muszą dokonywać wyborów, od których zależy to, co ma czytać narrator.” Co ciekawe, dzieci rozwiązywały zadania rzadko kiedy przysiadając na krzesłach, a częściej zajmując miejsce na ziemi, kucając lub opierając się o ściany. Ruch oraz zmienne pozycje pomagały w utrzymaniu balansu między potrzebami ciała a aktywnością umysłu. Pokonywanie gór, lasów czy przemierzanie pustyni połączone było z rozwiązywaniem przez uczniów licznych zadań. Zabawa zaplanowana została na 90 minut, jednak zaangażowanie dzieci i chęć zmierzenia się z dodatkowymi zadaniami przedłużyły to spotkanie. Ostatecznie dzieci przez blisko dwie godziny, w atmosferze gry i zabawy… wykonały serię zadań matematycznych. Fabuła gry w oryginale kończy się zwycięstwem nad Kikimorą [link do gry Edukea].
sprawdze
W przypadku zajęć “Aktywna matematyka”, mając na uwadze ciągłość ośmiu spotkań, wprowadzona została modyfikacja. Ku zaskoczeniu graczy, spotkanie z Edukeą zakończyło się nagłym zwrotem akcji. Matisto zbiegł… Po dwutygodniowej przerwie uczniowie spotkali się w sali i powrócili do narracji Edukei. Mając w pamięci, że rozgrywka zakończyła się ucieczką Matisto oraz zablokowaniem przez niego wyjścia, gracze podjęli się wyzwania polegającego na odblokowaniu magicznego zamknięcia. Wszyscy uczestnicy odwiedzili każde z przygotowanych stanowisk. Na stanowisku znajdowało się magiczne pudełko z ukrytym kodem. Należało odszukać na ilustracji ukryte matematyczne znaki oraz rozszyfrować kod, umożliwiający zajrzenie do środka pudełka.
Sprawdzenie poprawności kodu umożliwiała specjalnie na tę okazję przygotowana aplikacja. Jeśli uczestnik odgadł kod, mógł… rozwiązać jedno z zadań matematycznych ukrytych w pudełku. Rozwiązanie w postaci numerycznej zapisywał na karcie. Zakończeniem zindywidualizowanej części gry była praca zespołowa. Każdy z uczestników prezentował swoją kartę pracy. Analizując zapisane przez dzieci numery należało ustalić, jaki jest kod do głównej skrzyni. Był to kolejny ważny element – podkreślenie, że możliwe jest zapewnienie indywidualizacji pracy, a jednocześnie wskazanie, że sukces zapewnić może współpraca.


Wydawać by się mogło, że gracze mogą już ruszać w pogoń za Matisto… Ale nim wyruszą w podróż, powinni uzupełnić ekwipunek. Aby tego dokonać należało, podczas trzeciego spotkania, zgromadzić walutę, którą posługiwano się w magicznej krainie. To były zajęcia pełne emocji. Dzieci licytowały zadania, których prawidłowe rozwiązanie umożliwiało zgromadzenie funduszy na zakup niezbędnych rekwizytów. Niektórym trudno było usiedzieć w ławkach… Niezwykle ciekawa była obserwacja, jak w toku prowadzonej licytacji uczestnicy zaczynają obmyślać optymalne strategie. Kiedy brać udział w licytacji? Jakie kwoty licytować? Kiedy zrezygnować?

Mając budżet można dokonywać zakupów. Tego dotyczyły czwarte zajęcia. W pierwszej kolejności uczniowie, korzystając z różnorodnych strategii, sprawdzili jak pojemne mają plecaki. Przygotowane makiety uzupełniali mąką, ziarnami słonecznika, wypełniali plastikowe bryły płynami… czyli rozwiązywali mnóstwo zadań matematycznych. Plecaki uzupełniali między innymi prowiantem. Aby dokonać zakupu należało obliczyć, ile kosztuje 1cm3 towaru, następnie przeliczyć potrzebną kwotę i oszacować, czy budżet umożliwia taki zakup.

Podczas piątego spotkania z “Aktywną matematyką” uczestnicy zajęć wyruszyli w trasę w poszukiwaniu Matisto. Była to klasyczna gra w podchody, podczas której uczniowie poszukiwali skrzynek z ukrytymi wewnątrz zadaniami matematycznymi. Podobnie jak w przypadku drugiego spotkania, wykonywanie zadań umożliwiło zgromadzenie cyfr, z których należało ułożyć kod do sejfu. Zatem i tutaj, poza przestrzenią na pracę indywidualną, istotna była współpraca zespołów. Nieoczekiwane zwroty akcji, tajemnica, nieznani przeciwnicy to elementy towarzyszące graczom na każdym z etapów. Podobnie rozpoczęło się szóste spotkanie. Dzieci znalazły się w potrzasku, w “Komnacie muzyki”. Rozwiązywane zadania dotyczyły zatem z jednej strony matematyki, z drugiej zaś wiedzy muzycznej.
W środkowej części sali ułożone zostały elementy gry planszowej. Każde pole prowadziło do zadań z danego zakresu tematycznego (np. pomarańczowe pole ukrywało zadania z kategorii “muzyka w życiu”, pozostałe obejmowały kategorie muzyki połączonej z geometrią, arytmetyką itp.), w czterech stopniach trudności (określonych nazwą przewodnika: Łucznik, Wojownik, Kapłan, Mag). Dodatkowo przygotowane zostały pudełka z ukrytymi zadaniami muzycznymi (np. odgadywanie nazw utworów muzycznych).


Gra zawierała kilka charakterystycznych elementów:

  • konstrukcja gry strategicznej (można było manipulować czasem wykonywania zadań tak, by trafić na preferowaną kategorię zadań, 
  • losowość (nieznajomość zadań w danej kategorii), 
  • element współpracy (zarówno w podgrupach, jak i w całej grupie, ponieważ ostateczny sukces zależał od osiągnięć wszystkich osób biorących udział w zabawie). 

Ponownie zatem można było obserwować, jak dzieci budują strategie rozwiązywania zadań tak, aby dzielić się zadaniami zgodnie z preferencjami osób uczestniczących. W ten sposób, zwracając uwagę na siebie nawzajem, poznając swoje mocne i słabe strony, uczestnicy mogli moderować przebieg gry w taki sposób, aby rozgrywka była najefektywniejsza. Po uwolnieniu się z “muzycznej komnaty” gracze mogli wyruszyć na dalsze poszukiwanie Matisto. Tego dotyczyło przedostatnie spotkanie.

Interesujące okazały się drobne modyfikacje składu zespołów. To spotkanie dotyczyło obliczeń drogi, prędkości i czasu. Dzieci opracowywały mapy z trasami, a w finale również obliczały podróż w perspektywie podróży w górę/w dół, posługując się jako modelem, małym zabawkowym dronem. Tu przydała się umiejętność korzystania z kalkulatorów. Finał zajęć miał miejsce w Dniu Dziecka… spotkanie z Matisto przebiegało w rytm rozgrywek szachowych łączonych z zagadkami oraz zadaniami z tego zakresu.

  • Czy w tym roku znowu będzie taka matematyka? 
  • Chciałbym zorganizować taką grę dla innych dzieci! 
  • Czy mogę wziąć dodatkowe zadania do domu? 
  •  Lubię matematykę! 
  • Ja myślałam wcześniej, że matematyka to tylko zadania, a to jest zabawa! 

Niechaj powyższe wypowiedzi dzieci posłużą za rekomendację i zaproszenie do wykorzystywania mechanizmów gier fabularnych w edukacji.

“Aktywna matematyka” cykl ośmiu aktywności zorganizowanych w ramach badań przeprowadzonych w grupie studentów kierunku Matematyka (specjalność: nauczanie matematyki) na Wydziale Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego (dr Agnieszka Bojarska-Sokołowska, dr hab Urszula Bartnikowska prof UWM, Karolina Żelazowska). Zajęcia przygotowane przez grupę ośmiorga studentów: Alina Noga, Anna Wiaterek, Małgorzata Pisarek, Kamila Korzep, Klaudia Nagórska, Kamil Markuszewski, Dariusz Syrzeń oraz Dawid Mejka, w ramach zajęć dydaktyki matematyki prowadzonych przez Panią dr Agnieszkę Bojarską-Sokołowską. Zgodnie z założeniami “Aktywna matematyka” zorganizowana została dla grupy różnowiekowej, obejmującej jednocześnie uczniów reprezentujących każdy z trzech etapów edukacyjnych (tj. klasy 1-3, klasy 4-6, klasy 1-3 gimnazjum). Ze względu na duże zróżnicowanie wieku, liczebność grupy uczniów została ograniczona do ośmiorga uczestników. W dalszej części, po wprowadzeniu niezbędnych modyfikacji, zajęcia zostały zaproponowane klasie szkoły publicznej. 
 Zdjęcia: Karolina Żelazowska, CC BY 3.0. 
Scenariusz gry fabularnej: Edukea Kamil Markuszewski, CC BY SA 3.0. [link do gry Edukea].

Wpis pojawił się na blogu Superbelfrzy.pl
Kontakt
Karolina
Urszula